Jednym z kluczowych celów projektu Nasiona Lawrenowicz była ocena ekonomiczna innowacyjnych strategii zaprawiania materiału siewnego w porównaniu do zapraw syntetycznych stosowanych w pełnej dawce. W ramach analiz dla pszenicy ozimej, pszenżyta ozimego, kukurydzy i grochu obliczono przychód z plonów pomniejszony o koszt zastosowanej zaprawy, co pozwoliło na porównanie efektywności poszczególnych kombinacji przy uwzględnieniu kosztów ochrony materiału siewnego.
W przypadku pszenicy ozimej kombinacja PSZ4 oparta na biokomponentach z redukowaną dawką środków syntetycznych osiągnęła przychód pomniejszony o koszt zaprawy wynoszący 7767,7 zł/ha, przewyższając tym samym kombinację syntetyczną PSZ1 osiągającą 7584 zł/ha. Dla pszenżyta ozimego kombinacja PŻ3 oparta na nanokoloidalnym srebrze, miedzi i krzemie z redukowaną dawką środków syntetycznych osiągnęła 8544,3 zł/ha, przewyższając kombinację syntetyczną PŻ1 na poziomie 8448 zł/ha. Dla kukurydzy kombinacja KK2 z nanokoloidalnym srebrem osiągnęła 10396,45 zł/ha wobec 10094 zł/ha dla materiału niezaprawionego, przy koszcie zaprawy zaledwie 33,55 zł/ha.
W uprawie grochu najwyższy wynik ekonomiczny, wynoszący 6481,75 zł/ha, osiągnęła odmiana Astronaute (G1). Koszt zastosowanej zaprawy wyniósł 14,25 zł/ha, a przy uzyskanym plonie 8,12 t/ha i cenie 800 zł/t przychód wyniósł 6496 zł/ha. Wyniki dla odmian Mecenas (5249,75 zł/ha) i Ostinato (5041,75 zł/ha) potwierdziły, że dobór odmiany ma istotny wpływ na końcowy wynik ekonomiczny produkcji.
Całościowa analiza dla wszystkich badanych gatunków i kombinacji zapraw potwierdza, że innowacyjne zaprawy oparte na biokomponentach i nanokoloidalnym srebrze z redukowaną dawką środków syntetycznych pozwalają osiągać wyniki ekonomiczne porównywalne lub wyższe niż tradycyjne zaprawy syntetyczne w pełnej dawce, przy jednoczesnym obniżeniu kosztów ochrony materiału siewnego. Wyniki te potwierdzają zasadność kierunku badań realizowanych w projekcie i wskazują na duży potencjał wdrożeniowy opracowanych innowacji.