Technologia zaprawiania nasion odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu wysokiej jakości siewu i ochrony roślin. W ramach projektu Nasiona Ławrenowicz przeprowadzono szczegółowe badania aspektów technologicznych zaprawiania materiału siewnego, koncentrując się na parametrach mających kluczowe znaczenie dla jakości końcowego produktu. Analizowane parametry obejmowały stopień pokrycia nasion zaprawą, stopień wypełnienia bruzd nasiennych substancją czynną, równomierność zaprawiania, napięcie powierzchniowe, pylistość zapraw, czas natrysku oraz czas mieszania. Ocena tych aspektów pozwoliła na identyfikację zjawisk mogących negatywnie wpływać na jakość zaprawy, takich jak powstawanie blendy, obniżone przyleganie zaprawy do nasion oraz koagulowanie się zaprawionych nasion.
Stopień pokrycia nasion oraz wypełnienie bruzd nasiennych oceniano przy użyciu mikroskopu optycznego, co umożliwiło uzyskanie szczegółowych i precyzyjnych obserwacji struktury zaprawy oraz jej interakcji z powierzchnią nasion. Obserwacje mikroskopowe dostarczyły informacji niezbędnych do oceny jakości zaprawiania i identyfikacji obszarów wymagających optymalizacji. W ocenie równomierności zaprawiania zastosowano dwie uzupełniające się metody analityczne: metodę optyczną opartą na mikroskopii oraz metodę ważenia, co pozwoliło na wieloaspektową weryfikację rozkładu zaprawy na powierzchni nasion.
Badania technologiczne stanowiły kluczowy etap prac, będąc niezwykle istotnym elementem obok ustalania składów zapraw. To właśnie wyniki tych analiz w znaczący sposób przyczyniły się do wytypowania optymalnego składu zaprawy przeznaczonego do testowania w warunkach polowych. Zaprawa musiała charakteryzować się silnym przyleganiem do nasion, a jej skład został starannie dobrany tak, aby zapobiegać sklejaniu się nasion oraz zatykaniu przewodów wysiewających. Istotnym wymogiem było również to, aby zaprawa nie spływała po powierzchni nasion ani nie deformowała ich kształtu, a jednocześnie efektywnie wypełniała bruzdy nasienne.
Prowadzone badania technologiczne umożliwiły kompleksową optymalizację procesu zaprawiania, zapewniając najwyższą jakość materiału siewnego i skuteczność ochrony roślin. Dzięki nowoczesnym metodom analitycznym, w tym technikom optycznym i metodom analizy eksperckiej możliwe było precyzyjne dostrojenie parametrów procesu do wymagań stawianych innowacyjnym zaprawom opracowywanym w ramach projektu, w tym zaprawom opartym na biokomponentach i nanotechnologii.